آرشیو دانلود ها

اتود انقلابی شوپن

فردریک شوپن ۱ مارس ۱۸۱۰ در روستای ژلازوا ولا در نزدیکی ورشو از مادری لهستانی و پدری فرانسوی، به دنیا آمد. پدرش در سال ۱۷۸۲ به لهستان رفته بود و با تکلا جوستینا که یک لهستانی بود ازدواج کرد و همان‌جا سکنی گزید.

خانواده شوپن در اکتبر ۱۸۱۰ به ورشو نقل مکان کردند. استعداد موسیقایی شوپن جوان در سال‌های آغاز زندگی‌اش ظهور کرد تا آنجا که در ورشو به لقب موتسارت دوم مشهور شد. شوپن قبل از ۷ سالگی دو پولونز (در سل مینور و در سی بمل ماژور) نوشت که اولی توسط پدر سیبولسکی - سرپرست مدرسه نوازنده ارگ و یکی از معدود ناشران موسیقی در لهستان - منتشر شد. با انعکاس نبوغ خارق‌العاده او در روزنامه‌های ورشو، شوپن کوچک مورد توجه و پذیرش سالن‌های کنسرت اشرافی در پایتخت قرار گرفت. او از این زمان اجرای کنسرت‌های خیریه خود را آغاز کرد و اولین کنسرت پیانوی خود را در ۸ سالگی اجرا کرد. او نخستین درس‌های حرفه‌ای پیانو را از زیونی (زاده ۱۷۵۶ در بوهم) آموخت. این دوره از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۲ به طول انجامید، شوپن از زیونی به نیکی یاد می‌کرد گرچه او خیلی سریع از استادش پیشی گرفت. یکی دیگر از کسانی که در پیشرفت شوپن نقش بسزایی داشت، ویلهلم وورفل (متولد ۱۷۹۱ در بوهم) بود. این نوازنده پیانو پرآوازه که استاد کنسرواتوار ورشو بود درس‌های گرانبهایی را گرچه نامنظم در نواختن ارگ و احتمالاً پیانو به شوپن آموخت. شوپن در پاییز ۱۸۲۶ نزد جوزف السنر (زاده ۱۷۶۹) آهنگساز کنسرواتوار ورشو شروع به یادگیری تئوری موسیقی، هارمونی و آهنگسازی کرد.

گروه فایل : chopin revolutionary etude


مورخ : 1399/12/26 ساعت : 5:00 PM

قطعه مهتاب اثر بتهوون

بتهوون این سونات را در سال ۱۸۰۱ و در دوران سی‌سالگی خود نوشت و یک سال بعد آن را به یکی از شاگردانش که نجیب‌زاده‌ای اتریشی به نام جولیتا گویشاردی بود تقدیم کرد.

نام این قطعه در ذهن بتهوون نه «سونات مهتاب» که سونات پیانو شماره چهارده بود.

ماجرا از این قرار است که یک منتقد آلمانی موسیقی (لودویگ رلشتاب) پنج سال پس از درگذشت بتهوون، موومان آغازین آن را به سوسو زدن مهتاب از «دریاچه لوسرن» تشبیه کرد و نامی جاودان بر این قطعه نهاد:

«این سونات برای بتهوون، یادآورِ دریاچهٔ لوسرن در سوئد بود که نور ماه در آن منعکس می‌شده است؛ و این تنها دلیل من برای نام‌گذاری این عنوان بر روی سونات شماره ی ۱۴ پیانو بتهوون است.»

این سونات از سه موومان تشکیل شده است:

  1. آداجیو سوستنوتو (Adagio sostenuto) (مدت زمان: شش دقیقه) بعضی موزیسین‌ها این موومان را شبیه موسیقی سوگ می دانند و برخی افراد به خاطر آرامش و سکونش آن را مناسب برای شنیدن قبل از خواب. این موومان طیف وسیع شنوندگان خود را عمیقا تحت تاثیر قرار داده است. هکتور برلیوز آهنگساز فرانسوی می گوید: «این موومان از آن اشعاری است که زبان انسان نمی داند چطور آن را وصف کند.» کارل چرنی موزیسین آلمانی آن را صحنه ای شبانه می داند که در آن صدایی غم انگیز و شبح وار از دور به گوش می رسد. این موومان در زمان بتهوون بسیار معروف بود، تا آنجا که خود بتهوون دلسرد شده و به چرنی گفته بود: «مطمئنا من کارهای بهتری هم دارم!»
  2. آلگرتو (Allegretto) (مدت زمان: دو دقیقه و دوازده ثانیه) این موومان کوتاه موومان های اول و سوم را به هم وصل می کند و کم کم مخاطب را از فضای آرام موومان اول دور و برای شنیدن موومان سهمگین آخر آماده می کند.
  3. پرستو آجیجاتو (Presto agitato) (مدت زمان: هشت دقیقه و چهارده ثانیه)
    موومان آخر این سونات یک موومان نفس گیر و وزین ترین و مهمترین موومان این سونات است. اجرای تاثیرگذار این اثر نیازمند نوازندگی ماهرانه و استقامت زیاد است و در مقایسه با موومان های اول و دوم استفاده از تکنیک های بیشتری را می طلبد. چارلز روزن درباره این موومان می گوید: «این موومان در نشان دادن احساسات و عواطف افسارگسیخته ترین است. حتی امروزه پس از گذشت ۲۰۰ سال وحشی خویی نهفته در این قطعه خیره کننده است.»

گروه فایل : Beethoven moonlight sonata pdf


مورخ : 1399/12/26 ساعت : 4:31 PM

shadow

مارا دنبال کنید در